De ideale dagtocht door de Kromme Rijnstreek
Over de schrijver
Astrid Hinloopen woont al 23 jaar in Wijk bij Duurstede en kent de Kromme Rijnstreek als haar broekzak, al ziet ze die vertrouwde omgeving nog regelmatig met nieuwe ogen. Als fanatiek fietser heeft ze de Alpe d'HuZes meerdere keren beklommen. In haar schuur staan een mountainbike, een racefiets én een e-bike, want voor iedere rit is er een passende fiets. Ze fietst graag met vriendinnen of haar partner door de streek. Ze schrijft voor VVV Kromme Rijnstreek over wat die omgeving zo bijzonder maakt, vanuit de blik van iemand die er woont, maar nooit ophoudt te ontdekken.
Nieuwe route, vertrouwde gezichten
We fietsen al jaren samen, mijn twee vriendinnen en ik. Niet voor de kilometers, niet voor de conditie, gewoon omdat we er veel plezier in hebben. Elke paar weken pakken we de fiets en rijden we ergens naartoe. Maar deze keer was het anders, want zij kwamen voor het eerst naar mij toe. Vanuit Brabant, speciaal voor een dagje fietsen door de Kromme Rijnstreek.
Ik had ze van tevoren al een beetje warm gemaakt. "Jullie gaan het hier mooi vinden," zei ik. Maar eerlijk gezegd wist ik dat zelf ook niet helemaal zeker. Je woont ergens, je fietst er vaak doorheen, maar je ziet het niet meer echt. Dat doen bezoekers wél.
De Markt, Wijk bij Duurstede
We begonnen op de Markt. Koffie bij KNUS, even ontspannen voor de rit en dan pas nadenken over welke kant we op gaan. Mijn vriendinnen keken om zich heen op de Markt en één van hen zei gewoon: "Astrid, waarom wonen wij hier niet?" Ik moest lachen, maar ik snapte het wel. Er heerst een bepaalde rust in Wijk bij Duurstede, maar ook de gezelligheid op de woensdag ochtend op de Markt, de combinatie is heerlijk.
Ontdek KNUS
Langs de boomgaarden naar Cothen
Vanuit Wijk bij Duurstede fietsten we richting Cothen, langs de Langbroekerwetering. De boomgaarden stonden er mooi bij, rijen fruitbomen, het groen nog fris, de lucht ruikend naar begin zomer. Ik had deze route zelf ook nog nooit gereden, dus ik ontdekte gewoon mee.
Ergens halverwege stopten we spontaan bij de rivier. Het water, de stilte, een paar eenden, dat was het. Het was moment waarvan ik enorm genoot. In Cothen zaten we binnen bij Eetcafé 't Molentje. Broodjes, thee, en een gesprek dat alle kanten op ging. Zo gaat dat als je vriendinnen hebt die je al heel lang kent, je hoeft nergens bij te zijn, het gaat vanzelf.
Van Werkhoven naar Houten
Werkhoven hadden ze allebei nog nooit van gehoord. "Bestaat dat echt?" vroeg er één. Het bestaat, en het is de moeite waard. We reden er doorheen, stopten bij de Watertoren even om te kijken, en belandden uiteindelijk op het terras van Het Wapen van Werkhoven. Uitzicht over de weilanden, een drankje, de zon. Mijn vriendinnen waren stil op een tevreden manier. Ik ook.
Iemand zei dat we eigenlijk ook nog langs Kasteel Amerongen hadden gemoeten. Dat klopte. Maar dat was ook meteen de afspraak voor de volgende keer.
In Houten maakten we een stop bij Wereld van Weelde. We kwamen binnen voor een koffie en vertrokken een uur later met een tasje. Hoe dat gaat. Het was precies het soort plek waar je even tot stilstand komt, mooie spullen, geen haast, aardige mensen. Mijn Brabantse vriendinnen waren onder de indruk. "Zoiets hebben wij thuis niet," zei er één. Ik nam het maar als een compliment voor de hele streek.
Bunnik, Theehuis Rhijnauwen
De mooiste stop bewaarden we voor het einde. Theehuis Rhijnauwen in Bunnik ligt verscholen tussen de bomen, aan het water, en ziet eruit alsof de tijd er een beetje geleden stil is blijven staan. We zaten buiten, thee en taart, en niemand haalde zijn telefoon tevoorschijn. Dat is bij ons eigenlijk nooit zo, maar hier gebeurde het vanzelf.
Op een gegeven moment zei één van mijn vriendinnen: "Ik begrijp nu waarom jij hier woont." Ik wist niet wat ik moest zeggen. Ik woon hier al zo lang dat ik het soms vergeet. Maar op zo'n dag zie je het weer even door iemand anders zijn ogen en dan denk je: ja. Dit is het.
Plan je bezoek naar Theehuis Rhijnauwen